یــــه دنیـــا دلـــم گرفتــه
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
سکــــوتــــــــ ...
رســا تــرین فــریــاد یک " زن " است ...
وقتی سکوتـــــ میکند ...
وقتی بحث نمیکند ...
وقتی برای به کرسی نشاندن عقایدش تلاش نمیکند ...
بــفــهــم ..!
که واقعــا آسیب دیده است ....
رســا تــرین فــریــاد یک " زن " است ...
وقتی سکوتـــــ میکند ...
وقتی بحث نمیکند ...
وقتی برای به کرسی نشاندن عقایدش تلاش نمیکند ...
بــفــهــم ..!
که واقعــا آسیب دیده است ....
یک شب از دست کسی
باده ای خواهم خورد
که مرا با خود تا آن سوی اسرار جهان خواهد برد
با من از هست به بود
با من از نور به تاریکی
از
شعله به دود
با من از آوا تا خاموشی
دورتر شاید تا عمق فراموشی
راه خواهد پیمود
فریدون مشیری
باده ای خواهم خورد
که مرا با خود تا آن سوی اسرار جهان خواهد برد
با من از هست به بود
با من از نور به تاریکی
از
شعله به دود
با من از آوا تا خاموشی
دورتر شاید تا عمق فراموشی
راه خواهد پیمود
فریدون مشیری
دل من دير زمانی است كه می پندارد :
« دوستی » نيز گلی است ؛
مثل نيلوفر و ناز ،
ساقه ترد ظريفی دارد
بی گمان سنگدل است آنكه روا می دارد
جان اين ساقه نازك را - دانسته- بيازارد !
در زمينی كه ضمير من و توست ،
از نخستين ديدار ،
هر سخن ، هر رفتار ،
دانه هايی است كه می افشانيم
برگ و باری است كه می رويانيم
آب و خورشيد و نسيمش « مهر » است
گر بدانگونه كه بايست به بار آيد ،
زندگی را به دل انگيزترين چهره بيارايد .
آنچنان با تو در آميزد اين روح لطيف ،
كه تمنای وجودت همه او باشد و بس .
بی نيازت سازد ، از همه چيز و همه كس .
زندگی ، گرمی دل های به هم پيوسته ست
تا در آن دوست نباشد همه درها بسته ست .
در ضميرت اگر اين گل ندميده است هنوز ،
عطر جان پرور عشق
گر به صحرای نهادت نوزيده است هنوز
دانه ها را بايد از نو كاشت .
آب و خورشيد و نسيمش را از مايه جان
خرج می بايد كرد .
رنج می بايد برد .
دوست می بايد داشت !
با نگاهی كه در آن شوق برآرد فرياد
با سلامی كه در آن نور ببارد لبخند
دست يكديگر را
بفشاريم به مهر
جام دل هامان را
مالامال از ياری ، غمخواری
بسپاريم به هم
بسراييم به آواز بلند :
- شادی روی تو !
ای ديده به ديدار تو شاد
باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست
تازه ،
عطر افشان
گلباران باد.
فریدون مشیری
بر تو چون ساحل آغوش گشادم
در دلم بود که دلدار تو باشم
«وای بر من که ندانستم از اول»
«روزی آید که دل آزار تو باشم»
بعد از این از تو دگر هیچ نخواهم
نه درودی، نه پیامی، نه نشانی
ره خود گیرم و ره بر تو گشایم
زآنکه دیگر تو نه آنی، تو نه آنی
فــــــــــــــــروغ
در دلم بود که دلدار تو باشم
«وای بر من که ندانستم از اول»
«روزی آید که دل آزار تو باشم»
بعد از این از تو دگر هیچ نخواهم
نه درودی، نه پیامی، نه نشانی
ره خود گیرم و ره بر تو گشایم
زآنکه دیگر تو نه آنی، تو نه آنی
فــــــــــــــــروغ
"دو قلب براي زيستن"
براي ِ زيستن دو قلب لازم است
قلبي که دوست بدارد، قلبي که دوست اش بدارند
قلبي که هديه کند، قلبي که بپذيرد
قلبي که بگويد، قلبي که جواب بگويد
قلبي براي ِ من، قلبي براي ِ انساني که من مي خواهم
تا انسان را در کنار ِ خود حس کنم.
انساني که مرا بگزيند
انساني که من او را بگزينم،
انساني که به دست هاي ِ من نگاه کند
انساني که به دست هاي اش نگاه کنم،
انساني در کنار ِ من
تا به دست هاي ِ انسان ها نگاه کنيم،
انساني در کنارم، آينه ئي در کنارم
تا در او بخندم، تا در او بگريم...
احمد شاملو
براي ِ زيستن دو قلب لازم است
قلبي که دوست بدارد، قلبي که دوست اش بدارند
قلبي که هديه کند، قلبي که بپذيرد
قلبي که بگويد، قلبي که جواب بگويد
قلبي براي ِ من، قلبي براي ِ انساني که من مي خواهم
تا انسان را در کنار ِ خود حس کنم.
انساني که مرا بگزيند
انساني که من او را بگزينم،
انساني که به دست هاي ِ من نگاه کند
انساني که به دست هاي اش نگاه کنم،
انساني در کنار ِ من
تا به دست هاي ِ انسان ها نگاه کنيم،
انساني در کنارم، آينه ئي در کنارم
تا در او بخندم، تا در او بگريم...
احمد شاملو
قاصدک ! هان چه خبر آوردی ؟
از کجا ، وز که خبر آوردی ؟
خوش خبر باشی ، امّا امّا
گردٍ بام و درٍ من
بی ثمر می گردی.
انتظار خبری نیست مرا
نه ز یاری نه ز دیّار و دیاری - باری ،
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس ،
برو آنجا که تو را منتظرند.
قاصدک !
در دل من همه کورند و کَرَند....!
مهدی اخوان ثالث
از کجا ، وز که خبر آوردی ؟
خوش خبر باشی ، امّا امّا
گردٍ بام و درٍ من
بی ثمر می گردی.
انتظار خبری نیست مرا
نه ز یاری نه ز دیّار و دیاری - باری ،
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس ،
برو آنجا که تو را منتظرند.
قاصدک !
در دل من همه کورند و کَرَند....!
مهدی اخوان ثالث
تنهایی که عار نیست...
می دانی،
دنیا پُر است از آدمهایی که گم شده اند اما
در یک اشتباه تاریخی،
گمان می کنند که گم کرده اند، معشوقی را
که همیشه چهارچشمی می پائیدند، مبادا
یک مو از سر عاشقانه های خیال آینده شان کم شود...
تنهایی عار نیست،
پشت صحنه ای است از
عاشقانه های نابلوغی که، در حد حرف باقی مانده اند،
مبادا کسب و کار شاعر از سکه بیافتد
مبادا دنیا رُوی پاشنه شعرهایی بچرخد که
به تیراژِ چند هزار هزار معاشـقه، منتشر می شوند.
تنهایی عار نیست، اتمامِ حجت است با
آعوش های بی در و پیکری که جز به وقت بی کسی
به رُویت گشوده نمی شوند!
می دانی،
دنیا پُر است از آدمهایی که گم شده اند اما
در یک اشتباه تاریخی،
گمان می کنند که گم کرده اند، معشوقی را
که همیشه چهارچشمی می پائیدند، مبادا
یک مو از سر عاشقانه های خیال آینده شان کم شود...
تنهایی عار نیست،
پشت صحنه ای است از
عاشقانه های نابلوغی که، در حد حرف باقی مانده اند،
مبادا کسب و کار شاعر از سکه بیافتد
مبادا دنیا رُوی پاشنه شعرهایی بچرخد که
به تیراژِ چند هزار هزار معاشـقه، منتشر می شوند.
تنهایی عار نیست، اتمامِ حجت است با
آعوش های بی در و پیکری که جز به وقت بی کسی
به رُویت گشوده نمی شوند!
